Kaszëbsczi kabaret Fif przedstôwiô:
Dzece są baro mądré
Na Kaszëbach gôdają, że jeden Żid òszëkô dzésãc Pòlôchów, a jeden Kaszëba dô radã òszëkac dzésãc Żëdów, a jedno dzeckò kaszëbsczé òszëkô dzésãc stôrëch Kaszëbów. Ne cëż Kaszëbi taczi ju są òd maleńkoscë. Nie dadzą sã tak letkò òszëkac.
Tak téż bëlo z môlim Józka, chtërny òd môlégò bél baro mądri ë przekabacëc sã tak chùtkò nie dôl.
– Mëma rzecze mie skąd jô sã wząn.
– Bie mie, ni móm terô czasë!
– Ale mëma, rzecze mie, bò Jurek mie gôdôl, że dzecy przënôszë bòcón.
– Ale dze. Òn glëpòtë gôdô.
– Ne te skąd jô sã wząn?
– Jô cë rzekã, le zarô bie. Jô ce kùpila na tôrgù w Wejrowie.
– Jo, pò prôwdze? A kùli te zó miã dala?
– 50 zlotëch.
– Blós 50 zlotëch! To je malo.
za sztót
– Zôs të smarkù tu jes?!
– Mëma rzecze mie skąd të wzãna mòja sostra Anielka?
– Jô ją téż kùpila na tôrgù w Wejrowie.
– A kùli të zó nią dala?
– Téż 50 zlotëch.
– Acha! Wiész të co mëma, të zrobila lëchi jinteres. Ji doch co felëje.
– Co të gôdôsz? Co ji felëje!?
– Ne, midzë nogama ji braknie, a do tegò òna jesz je w klinie pãklô.
wedlë Aleksandra Labùdë