Kaszëbsczi kabaret Fif przedstôwiô:
Gôdka ò Babie
Przëchôdë Baba do Dochtóra. Przëchôdë ju òd baro wielu lat ë wcyg narzékô. Jednégò dnia przëszla z torã na chrzebce ë gôdô:
- Toranaga pónie Dochtórze.
Jinym zôs razã z cygaretą w ùchù, bò:
- Jô so pónie Dochtórze lubiã czasã pòslëchac Żara.
Dochtorsczich przigód Babë bëlo baro wiele. No jo - bëlo. Ni ma ju wiców ò Babie... A czemùż to? Bëlo to tak.
Jednégò dnia przëszla Baba do Dochtóra. Dochtór przëwitôl ją z rôdoscë wòlając:
- Ne wejle Babò, co wama dzyso je!?
- A mie dzysô prawie nick nie je. Jô tu do waju tak z przëzwëczajeniô zazdrza – òdrzekla Baba.
“To doch ni mòże tak bëc, bë Babie nick nie bëlo” – pòmëslôl Dochtór. Pòczorchôl sã pò swòji szadi bani a zacząl Babã badac.
Badôl Babã to z jedny, to z drëdżi stronë. Òd góre w dól, a òd dolë w górã. Badôl Babã òd bëna a òd bùtna. Ë nick. Nick chòrégò nie nalôzl.
Zdzewòwóny Dochtór zebrôl kònsylium. Szesc ùczalëch dochtorów z calégò krajë badalo Babã. Slëchalë, wzeralë, pùkalë, mùjkalë…
- Babò, Babò chòc môlô sznëra – prosëlë.
Zrobilë ji analizã krwie ë mòczu. Pòkroilë ją na drobné sztëczczi... ë nick. NICK smiésznégò nie nalezlë.
W kùńcu znerwòwóny Dochtór rzekl:
- Bie Babò dodom a richtich zachòrze. To doch ni mòże tak bëc. Zdrowô Baba!? Dodom sã legnąc ë chòrzec a pózny dó miã przińc sã lékarzëc! Wice doch mùszą bëc z Babą.
Òd tegò czasë biédny Dochtór dërch żdże na Babã, ë ni mòże sã ji dożdac.
Zó to miast Babë przëchôdë do niegò snôżô blondinka, ta sama co to ni mô richtich w bani.
Róman Drzéżdżón